0

Enter your keyword

எதிலும் வேண்டும் சமூக நீதி!

எதிலும் வேண்டும் சமூக நீதி!

எதிலும் வேண்டும் சமூக நீதி!

அனைத்து துறைகளிலும் சமூகநீதி தேவைப்படுகிறது. ஏனென்றால் பல ஆண்டு காலமாக நசுக்கப்பட்ட ஒடுக்கப்பட்ட மக்களை மேல் வரச்செய்வதே சமூகநீதியின் ஒரே கோட்பாடு. பிற எல்லா இடங்களிலும் சமூக நீதி, அரசியல் அமைப்பு சட்டத்தால் நமக்கு கிடைத்தாலும்  பெரும்பாலும் ஒரு இடத்தில் மட்டும்  யாரும் கண்டுகொள்வதே இல்லை.

எந்த இடம் அது?

கோவில்களே அந்த இடம்.

சனாதனதர்மத்தின்படி ஒரு குறிப்பிட்ட கூட்டத்தால் நசுக்கப்படுகிறோம் என்று தெரிந்தும், இடைநிலை சமூக மக்கள் தங்கள் எதிர்ப்பை சனாதன கூட்டத்தின் மேல் காட்டாமல், தனக்கு கீழுள்ள தாழ்த்தப்பட்ட மற்றும் பழங்குடி மக்கள் மீது ஆதிக்கம் செய்து நசுக்குவதில் ஆர்வம் கொண்டனர்

கோவிலுக்குள் வரவே கூடாது என்று ஒதுக்கி வைக்கப்பட்டவர்களில் இருந்து அக்கோவிலை நிர்வாகம் செய்யும் அறங்காவலர் குழுவிலேயே போட்டால் எப்படித்தடுக்க முடியும்?

இச்சட்டத்திற்கு முன் அறங்காவலர் குழுவில் ஒரு குறிப்பிடப்பட்ட சமூகமும், ஆதிக்க சாதியினர் சிலரும் அந்த இடத்தை பரம்பரையாக அனுபவித்து வந்தனர். அப்படிப் பரம்பரையாக கோவில் நிர்வாகத்தில்  அனுபவித்து வந்த பதவி மற்றும் சுகபோகங்களை சமூகநீதி அடிப்படையில் பரவலாக்கியது திராவிட ஆட்சியின் இந்த சட்டம்.

ஆனால் அந்த குழுவை அதற்கு முன் நால்வர்ண படி ஒரு குறிப்பிட்ட சமூகமும், ஆதிக்க சாதியினரே அந்த இடத்தை பரம்பரையாக அனுபவித்து வந்தனர். பரம்பரையாக ஒரு குடும்பமோ? ஒரு வர்க்கத்தினரோ? மட்டுமே நிர்வகித்து வந்த கோவில் நிர்வாகத்தில் சட்டம்  மூலமாக முடிவுக்குக்கு கொண்டு வந்தது திராவிட கட்சிகளின் ஆட்சி.

ஏனென்றால் சட்டமாக இயற்றினால் தான் அதை பிற்காலத்தில் மாற்றவோ, திருத்தி ஒரு சாராரிடம்  செல்லாமல் இருக்கும் என்பதை அறிந்தே இதை சட்டமாக இயற்றி கோவில் அனைவர்க்கும் பயன் பெற வேண்டும் என்று வழிவகை செய்யப்பட்டது.

இதைக் கொண்டு வந்த பொழுது அதைச் சமூகநீதி கண்ணோட்டத்திலும் , பெண்ணுரிமை கண்ணோட்டத்திலும் சிந்தித்து அறங்காவலர் குழுவில் ஒரு மகளிர், ஒரு ஆதிதிராவிடர் இடம்பெற ஏதுவாகச்சட்டம் இயற்றப்பட்டது.

இந்து சமய மற்றும் அறநிலைக் கொடைகள் சட்டத்தின் கீழ் இந்து சமய நிறுவனங்களின் நிர்வாகத்தை மேலாண்மை செய்வதற்காகப் பரம்பரை நிர்வாகத்தில் இல்லாத ஒவ்வொரு திருக்கோயிலுக்கும் பரம்பரை அல்லாத அறங்காவலர்கள் நியமனம் செய்யப்பட வேண்டும்.

இவ்வாறு அமைக்கப்படும் ஒவ்வொரு அறங்காவலர் குழுவிலும் மூன்று அறங்காவலர்களுக்குக் குறையாமலும், ஐந்து அறங்காவலர்களுக்கு மிகாமலும் உறுப்பினர்கள் இடம்பெற வேண்டும். இக்குழுவில் பெண் உறுப்பினர் ஒருவரும் ஆதிதிராவிடர் அல்லது பழங்குடியினர் வகுப்பைச் சார்ந்த உறுப்பினர் ஒருவரும் இடம் பெற வேண்டும். இக்குழுவின் பதவிக்காலம் இரண்டாண்டுகள் ஆகும்.

கோவிலுக்குள் வரவே கூடாது என்று ஒதுக்கி வைக்கப்பட்ட பிரிவினரில் ஒருவரின் கண்டிப்பாக அறங்காவலராக இருக்க வேண்டும் என்று சட்டம் போட்டு அனைவரும் சமம் என்று நிரூபித்து திராவிடமே! இதை வேறு எந்த மாநிலத்தில் காண இயலுமா? இதைச்சவாலாகவே கூறுகிறேன்?

கோயில் நிர்வாகம் அறங்காவலர்களால் மேற்கொள்ளப்பட்டது. திருக்கோயில் நிர்வாக அதிகாரிகள் அரசு அலுவலர்களாக நியமிக்கப்பட்டனர்.  நிர்வாக அதிகாரிகள் அறங்காவலர்களால் இயற்றப்படும் தீர்மானங்களை இந்து சமய அறநிலையச் சட்டத்திற்கு உட்பட்டதா என்று பரிசீலித்து, இந்து சமய அறநிலைய நிர்வாகத் துறையின் மேலதிகாரிகளின் அனுமதியைப் பெற்று நடைமுறைப்படுத்துவார்கள்.

கோயிலின் அனைத்து வரவினங்களும் அந்தக் கோயில் பெயரில் உள்ள முதல் கணக்கில் வரவு வைக்கப்படும். அதிலிருந்து ஒரு மாதத்திற்கு செலவு செய்ய வேண்டிய தொகையை அறங்காவலர் குழு செயல் அலுவலருக்கு வழங்கும்.

அவர் அந்தத் தொகையைச் செலவுசெய்த பின்னர், அந்த செலவுக் கணக்கை அறங்காவலர் குழு சரிபார்த்து அங்கீகரிக்கும்.

உண்டியல் மற்றும் நகைகளின் சாவிகள் இரட்டை பூட்டு முறையில் உள்ளன. ஒரு பகுதி சாவி அறங்காவலர் வசமும் ஒரு பகுதி சாவி நிர்வாக அதிகாரிகள் வசமும் இருக்க வேண்டும்.

அறங்காவலர் குழுவின் பதவிக்காலம் முடிந்த பின்னர் அல்லது தற்காலிகமாகக் காலியிடம் ஏற்படும் பொழுது அடுத்த அறங்காவலர் குழு நியமனம் செய்யப்படும் வரை, திருக்கோயிலின் அறங்காவலருக்குரிய கடமைகளைச் செய்திட இடைக்கால ஏற்பாடாக தகுதியான ஒருவர் தக்காராக நியமனம் செய்யப்படுவார்.

இப்படி எதைச் செய்தாலும் அதில் சமூகநீதி இருக்கவேண்டும் என்ற கண்ணோட்டத்தில் சிந்திக்க வைத்தது தான் திராவிடம்!

தமிழ் வாழ்க! தமிழ் வெல்லும்!

திராவிடன் 

No Comments

Post a Comment

Your email address will not be published.